122. u Marii Grossek-Koryckiej (...) ta sama perspektywa nie przeraża Żuławskiego (...) który tym samym obrazem fal posłuży się w innym niż poetka celu — M. Grossek, Poezje, Warszawa 1904, por. wiersze Romans morza, Wyzwolenie, Smutno mi.
Przepiękne fale! nie masz dla was łaski!
Nienawiść morza dźwiga was z odmętu,
Cóż stąd, że w rajskie opływacie blaski,
Gdy to ma trwanie jednego momentu,
Po którym trzeba iść w muł bezpamiętny
Wam, które znacie czar życia namiętny!
(Fale, tamże, s. 70).
Ten sam obraz u Żuławskiego:
Wiem, żem jest pyłek w wszechświatów przestworzu;