Który aż u jeziora porzucił jednego,
Kędy do morza wpada rzeka głębokiego.
5
I zarazem się rzuca w wodę prosto onę,
Płynie żartko, przebywa wnet na drugą stronę,
A pasterza, opodal widząc jadącego,
Który konia napoić chciał w rzece swojego,
Bieży przeciwko niemu; lecz się ten nie boi,
Iż i jeden i nagi, w miejscu onem stoi.
Rzecze głupi: »Choćby co nie mogło wystarczyć,