15
Miejsce to poświęcone snać nieśmiertelności,
Które nimfa jakaś ma w swojej opatrzności;
Ta, z ochotą wyszedszy, z pysków bierze one
Od łabęci2001 imiona, w kruszcach wydrożone,
I zawiesza w pośrzodku kościółka ślicznego,
Przy obrazie, który beł z kamienia gładkiego;
Zawiesza, a ta praca bywa tak szczęśliwa,
Że ich pamięć na wieki zostaje tam żywa.