Odpowiada jej Rugier: »Dziewko piękna moja!
»Wielkiej wagi być musi u mnie wola twoja.
»Wiedz pewnie, żem ja dawno, dawno myślił o tem,
»Abym poświęcił żywot swój liliom złotem.
»Atom zamieszkał trochę; ta przyczyna tego
»Że mię zdrowia uczynił król rycerzem swego
»I sam mi miecz przypasał; zaczem złości zażyć
»Tej nie mogę, abym miał na krew jego ważyć.
81
»Wszak z mów i z listu mogłaś wyrozumieć mego,