O, jak siła dróg, aby była pocieszona,
Odprawi Brandamanta, płodem obciążona!
62
Między Brentą, Adygiem2290, w końcu gór wysokich2291,
Gdzie Antenor2292 władzą miał swoich państw szerokich,
Gdzie tak rozkosznych wiele po łące zielonej
Rzek płynie, kędy w gajach niemasz zamierzonej
Uciechy, wyszła z kresu, a znać, gdyby znała
Wenus miejsce, z chęciąby Cypr frymarkiem dała,
Nakoniec skłopotaną, trudem nademdloną