Pozwala Herkul zaraz, jedzie ucieszone
Chłopię za Dunaj, gdzie go z wojskiem rozwinione
Chorągwie biorą chętnie, ważą i szanują,
Z najbystrzejszem dowcipem twarzy się dziwują.
Pływa serce królewskie w niezmiernej radości,
Nie może objąć w młodem ciele nauk2644, mądrości
I jako w swojem własnem kocha się dziecięciu,
Czyni powagę, która należy książęciu.
83
Namalowała i to mądra prorokini,