44. gdzie by musieli ginąć wśród płomieni... — Tacyt. [przypis autorski]
45. kapitel (z łac. caput: głowa) — głowica, najwyższa część kolumny, łącząca ją z belkowaniem, pełniąca też funkcje dekoracyjne. [przypis edytorski]
46. thaumaturgos (gr.) — cudotwórca. [przypis edytorski]
47. prefekt — wysoki urzędnik rzymski, tu: prefekt Egiptu i jego stolicy, Aleksandrii. Z powodu wyjątkowego znaczenia ekonomicznego i strategicznego, Egipt od początku panowania rzymskiego stanowił osobistą prowincję cesarza; rządził nią specjalny cesarski namiestnik (praefectus Aegypti), zastępujący samego władcę. [przypis edytorski]
48. jurysta (z łac.) — daw. uczony biegły w prawie, prawnik. [przypis edytorski]
49. Requiescat — (łac.: niech spoczywa) główna część łac. frazy oznaczającej „niech spoczywa w pokoju”, używanej w katolickich obrzędach pogrzebowych w rycie trydenckim; w greckojęzycznej Aleksandrii w życiu religijnym nie posługiwano się łaciną. [przypis edytorski]
50. różyca — ornament archit. w kształcie stylizowanej, koncentrycznie rozwiniętej róży; rozeta. [przypis edytorski]
51. obiata (daw.) — ofiara, dar dla bóstwa. [przypis edytorski]
52. wskrzesnąć (daw.) — powstać z martwych, zmartwychwstać. [przypis edytorski]
53. puszcza (daw.) — pustkowie; pusty, dziki teren; pustynia. [przypis edytorski]