W pustce tej a głuszy...

Oj, wie dobrze ziemia-matka,

Wie dobrze mogiła,

Czemu was tak, na sen wieczny,

Cicho utuliła...

Wiedzą o tem bujne deszcze,

Wiedzą białe rosy,

Czemu płaczą i żaleją

Nad wami niebiosy...

I te wichry rozełkane,