Gobelin

W gobelin modro-zielony, w gobelin żółty i siwy

dajcie mi uciec, o ludzie!

Wkopać się w świat obcy światu, w wełniany dziw ponad dziwy,

po życia niesłodkim trudzie. —

Przecedzić duszę przez wełnę, przecedzić przez barwy pawie,

z trosk się oczyścić i łez —

wejść i odpocząć, i zasnąć, odpocząć z ustami w trawie

koloru vert Veronese¹. —

Nade mną liść się rozmnoży, liść się ku ziemi pokłoni