Skończonej piosnce twej!

Słowiczku mój! twe pióra zzuj,

Sokole skrzydła weź,

I w ostrzu szpon zołoto-stron

Dawidzki hymn tu nieś!

Bo wyszedł głos, i padł już los!

I tajne brzemię lat

Wydało płód! i stał się cud!

I rozraduje świat!144

2.