— Dodałeś słoniny do masła?
— Tak, panie.
— Pomączyłeś imbir?
— Tak, panie.
— No, to idź do pacierza.
Satyra Irvinga29, wymierzona przeciwko prawnikowi Jankesów, który, ujrzawszy widmo, nawrócił się i już odtąd nigdy nie oszukiwał „z wyjątkiem, gdy chodziło o jego własną korzyść”, uderza właśnie w to faryzeuszostwo30 religijne, które bez względu na swą ohydę moralną stanowi dla pisarzów amerykańskich niewyczerpaną skarbnicę humoru.
Inną podstawą tego humoru jest kontrast narodowy, jaki istnieje dla każdego Amerykanina pomiędzy Jankesem a biednym czerwonoskórym31. Irving i Ward stworzyli do spółki wielką sztukę na ten temat pod tytułem Knickerbocker32.
Wreszcie kontrast pomiędzy kolosalnością natury amerykańskiej a małością człowieka, zwłaszcza europejskiego, zdaje się być niewysychającym nigdy źródłem zabawy dla humorystów.
Według dowcipu jednego z nich Niagara33 zgasiłaby Wezuwiusza34 w dziesięć minut. Nasze największe rzeki są w porównaniu z Missisipi35 i Missouri36 tylko szemrzącymi strumykami. Alpy37 i Pireneje38 to karły, a nasze pola i drzewa mają się jak pastwiska i krzewy do dziewiczych lasów i bezbrzeżnych stepów Ameryki. Turysta-Jankes zapytany, jak mu się podobała Wight39, angielska wyspa, odpowiedział: „Dość ładna, lecz niebezpieczna, gdyż można bardzo łatwo spaść z łóżka w morze, tak jest maleńka”. Umieją też Amerykanie drwić i z siebie.
„Mężowie z Rochester40 — przemawia Webster do mieszkańców tego miasta — cieszę się, że widzę i was, i wasz zacny gród. Dżentelmeni! Widzę wasz wodospad, który ma sto pięćdziesiąt stóp41 wysokości. Jest to bardzo interesujący fakt. Dżentelmeni! Rzym miał swego Cezara42, swego Scypiona43, swego Brutusa44, lecz Rzym w swoich najświetniejszych dniach nie miał nigdy wodospadu o stu pięćdziesięciu stopach wysokości. Dżentelmeni! Grecja miała swego Peryklesa45, swego Demostenesa46, swego Sokratesa47, lecz Grecja w swoich najświetniejszych dniach nigdy nie miała wodospadu sto pięćdziesiąt stóp wysokiego. Mężowie z Rochester! Ten naród nie straci swojej wolności, który ma wodospad na sto pięćdziesiąt stóp wysoki”.