Próby. Księga trzecia

by Michel de Montaigne; Tadeusz Boy-Żeleński

Quem attractis pedibus, patente porta,

Percurrent mugilesque raphanique¹⁶¹:

Toż u naszego poety, bóg, kiedy zdybał przy żonie jednego ze swych kompanów, zadowolił się zawstydzeniem ich:

Atque aliquis de dis non tristibus optat

Sic fieri turpis¹⁶²;

i daje się mimo to rozgrzać słodkim pieszczotom, jakie mu ofiaruje, żaląc się, iż dla takiej przyczyny mogła popaść w wątpliwość o jego miłości:

Quid causas petis ex alto? fiducia cessit

Quo tibi, diva, mei¹⁶³?

Ba, nawet ona wstawia się doń za swoim bękartem:

Arma rogo, genitrix, nato¹⁶⁴,