Ci, co są żywi, łechcą się lubą słodyczą tych dźwięków i, podsycając się nimi w zazdrości i pożądaniu, wyobraźnią przenoszą nierozumnie na zmarłych własne odczuwanie; toż, w złudnej nadziei wmawiają w siebie, że i oni z kolei taką sobie nagrodę wysłużą. Bóg to wie. Wszelako,
ad haec se
Romanus Graiusque et Barbarus induperator
Erexit; causas discriminu atque laboris
Inde habuit: tanto maior famae sitis est, quam
Virtutis583!
Rozdział XLVII. O niepewności naszego sądu
Prawda to jest, co powiada ten wiersz:
ἐπέων δὲ πολὺς νομὸς ἔνθα καὶ ἔνθα584.
„Wiele można mówić o wszystkim, za i przeciw”.