A tym zamknie wszytkę173 wiarę:
„Idźcież, dziatki, na ofiarę,
A czekajcie mię174 z obiadem,
Boć nam barzo175 grożą gradem;
A niechaj rychlej dowiera176,
Wieręć177 po stronach przymiera.
Trzebać teraz będzie księdza,
Zać jedna nastanie nędza,
Bo oń przedsię mało dbacie,
Jako bydło tak mieszkacie.