Bo nie dufaj fortunie, choć cię kęs106 popieści,
Ta łaska jej, ani wzwiesz107, gdyć zginie bez wieści.
Tak radzęć w każdej sprawie rozumu się chwytaj.
A do cnej poćciwości a sławy się pytaj108.
Abowiem sława wieczna, która jest kwiat cnoty,
Piękniej twój stan ozdobi niż złote forboty109.
Nie folguj przyrodzeniu, wszak znasz sprawy jego
To cię więcej do złego ciągnie niż dobrego.
Nie wierz świeckim przypadkom, nie dufaj fortunie,