Sonet II
Homo natus de muliere, brevi vivens tempore3 etc.
Z wstydem poczęty człowiek, urodzony
Z boleścią, krótko tu na świecie żywie,
I to odmiennie4, nędznie, bojaźliwie;
Ginie od słońca jak cień opuszczony.
I od takiego, Boże nieskończony,
W sobie chwalebnie i w sobie szczęśliwie
Sam przez sie żyjąc, żądasz jakmiarz5 chciwie