Pewien bardzo znamienity lekarz26, którego mam zaszczyt być pacjentem, przyrzeka mi i zobowiązuje się rejentalnie, iż utrzyma mnie przy życiu jeszcze trzydzieści lat, jeśli zdołam mu uzyskać jedną łaskę Waszej Królewskiej Mości. Powiedziałem mu na tę obietnicę, że nie żądam tak wiele i zadowolę się w zupełności zobowiązaniem, iż mnie nie zgładzi ze świata. Ta łaska, Najjaśniejszy Panie, to kanonia nadwornej kaplicy W. K. M. w Vincent, opróżnionej przez śmierć ***.
Czy wolno mi będzie prosić jeszcze o tę łaskę Waszą Królewską Mość właśnie w dniu wspaniałego zmartwychpowstania Tartufe’a, wskrzeszonego dzięki Jego dobroci? Przez ten pierwszy znak twojej dobroci pojednałem się z ludźmi wiary, przez drugi pojednałbym się z lekarzami. Jest to z pewnością dla mnie zbyt wiele łaski naraz, ale może nie nazbyt wiele dla Waszej Królewskiej Mości; toteż oczekuję z nieśmiałą i pełną szacunku nadzieją Jej odpowiedzi na tę prośbę.
Świętoszek (Tartufe)
OSOBY:
- Pani Pernelle, matka Orgona
- Orgon, mąż Elmiry
- Elmira, żona Orgona
- Damis, syn Orgona
- Marianna, córka Orgona
- Walery, zalotnik Marianny
- Kleant, szwagier Orgona
- Tartufe, świętoszek
- Doryna, pokojówka Marianny
- Pan Zgoda, woźny
- Oficer gwardii
- Flipota, służąca pani Pernelle
Rzecz dzieje się w Paryżu, w domu Orgona.
AKT 1
SCENA PIERWSZA
Pani Pernelle27, Elmira, Marianna, Kleant, Damis, Doryna, Flipota