Przeciw złemu; spróbujem go jeszcze tej nocy.
Biegnie do drzwi i puka.
SCENA DZIEWIĄTA
ARNOLF, GRZELA, AGATKA.
ARNOLF
Dzieci moje, znów trzeba mi waszej pomocy.
Wierność wasza napełnia mnie szczęściem prawdziwem,
Lecz jeszcze raz niech błyśnie światłem równie żywem;
A jeśli to, co po was tuszę, się wypełni,
Wdzięczność moja okaże się wnet w całej pełni.