SCENA 3. Antanas ir Julija
ANTANAS
Nabagė, sena net braška, bet gera bobutė... po valandėlės Ar žinai, Julyt, kaip aš šiandien laimingas!
apkabina Juliją, spaudžia ir ilgai bučiuoja
JULIJA
nedrąsiai
Ganės, Antaniuk.
ANTANAS
laikydamas ją už pečių
Tu mano