Portret Doriana Graya
Przedmowa
Artysta jest twórcą rzeczywistego piękna.
Celem jego jest utaić siebie, objawiając sztukę.
Kto własne wrażenia z dzieła sztuki umie wyrazić w odrębny sposób albo przekształcić na nowy środek artystycznego wzruszenia, ten jest krytykiem.
Najwyższą i zarazem najniższą formą krytyki jest autobiografia.
Trzeba być zepsutym i bez wdzięku, aby w pięknie dopatrywać się myśli brzydkich. Jest to grzech.
Człowiek kulturalny w rzeczach pięknych widzi myśli piękne. Przyszłość jest jego.
Tylko ci są wybrani, dla kogo w rzeczach pięknych nic nie ma poza Pięknem.
Książka nie może być moralna lub niemoralna. Jest tylko dobrze albo źle napisana. Nic więcej.