Jeśli nie wierzą Mojżeszowi, nie uwierzą wskrzeszonemu z martwych.
Nikodem poznaje z jego cudów, że nauka jego jest z Boga: Scimus quia a Deo venisti, magister; nemo enim potest haec signa facere quae tu facis, nisi Deus fuerit cum eo631. Nie sądzi o cudach z nauki, ale o nauce z cudów.
Żydzi mieli naukę o Bogu jak my o Chrystusie, potwierdzoną cudami, i zakaz wierzenia wszelkim cudotwórcom, a co więcej nakaz uciekania się do arcykapłanów i trzymania się ich632.
Tak więc wszystkie racje, jakie my mamy, aby odmówić wiary cudotwórcom, oni mieli je odnośnie do swoich proroków.
A mimo to byli bardzo winni, iż odrzucili proroków z przyczyny ich cudów633 i Jezusa Chrystusa, a nie byliby winni, gdyby nie widzieli cudów; Nisi fecissem... peccatum non haberent634. Zatem cała wiara opiera się na cudach.
Proroctwo nie jest nazwane cudem; jako św. Jan mówi o pierwszym cudzie w Kanie, a potem o tym, co Chrystus powiada Samarytance odsłaniając całe jej ukryte życie, a potem leczy syna setnika i św. Jan nazywa to „drugim znakiem”.
809.
Kombinacje cudów
810.
Drugi cud może przyjmować pierwszy; pierwszy może nie przyjmować drugiego.