107. kować — kuć; tu: skuć (w kajdany). [przypis edytorski]
108. eter — górne warstwy powietrza; w filozofii staroż. subtelna, nieważka materia. [przypis edytorski]
109. klinga — część broni siecznej, od rękojeści w dół, służąca do kłucia lub cięcia. [przypis edytorski]
110. snowa — dziś popr.: snuje. [przypis edytorski]
111. poimać (daw.) — pochwycić; imać: chwytać. [przypis edytorski]
112. poczczona — dziś popr.: uczczona. [przypis edytorski]
113. wnętrzny — dziś popr.: wewnętrzny. [przypis edytorski]