Miłość, ścielącą twoje drogi po niebiosach.
ZIEMIA
Słucham: ja — kropla rosy, co drga i umiera.
DEMOGORGON
Księżycu! Zapatrzony w pomroczne oblicze
Tej Ziemi, jak i ona na twarz twą spoziera,
A w was ludzie i zwierząt, i ptastwa ród wszystek —
Czczą miłości i piękna stadło tajemnicze.
KSIĘŻYC
Słucham: ja — z twej potęgi otrząśniony listek.