nieopatrznie
Przykrzyć! Unoszę na mym czole szczęścia bodaj na sto lat więzienia.
kładzie kapelusz i wybiega
SCENA ÓSMA
Hrabia, Hrabina; Hrabina wachluje się w milczeniu
HRABIA
Cóż się jego czołu trafiło tak szczęśliwego?
HRABINA
z zakłopotaniem
Pierwszy kapelusz oficerski zapewne; dziecku wszystko starczy za cacko.