725. narzekalniczka (daw.) — płaczka, kobieta wynajmowana do lamentowania i opłakiwania zmarłych na pogrzebach. [przypis edytorski]
726. Dla tego mówi Pan Bóg: „Nakarmię ich piołunem i napój dam im wodę żółci”. (...) Trupy jako gnój po polu leżą, jako trawa za kosarzem, a niemasz tego, ktoby je pogrzebał” — Jr 9, 14–21, z opuszczeniami. [przypis edytorski]
727. Ezechiel (ok. 622–ok. 570 p.n.e.) — jeden z największych proroków Starego Testamentu, autor Księgi Ezechiela. [przypis edytorski]
728. Bych był Ezechielem, ogoliwszy głowę i brodę, włosybych na trzy części rozdzielił (...) „Jedni z was poginiecie głodem, drudzy mieczem, a trzeci się po świecie rozproszycie” — Ez 5, 1–2 i 12, z opuszczeniami. [przypis edytorski]
729. w rzeczy (daw.) — pozornie. [przypis edytorski]
730. I nie wychodziłbych z mieszkania mego drzwiami ani oknem, alebych ścianę przekopał, w rzeczy uciekając... — Ez 12, 4–5 ze skróceniami i parafraza 12, 11. [przypis edytorski]
731. Jonasz (VIII w. p.n.e) — prorok biblijny, główny bohater Księgi Jonasza. [przypis edytorski]
732. Niniwa — starożytne miasto w północnej Mezopotamii, jedna ze stolic Asyrii. Według Biblii Niniwa została uratowana przez Jonasza przed gniewem Jahwe. Potem Asyryjczycy powrócili jednak do złych praktyk i miasto ostatecznie zostało zniszczone. [przypis edytorski]
733. Bych był Jonaszem wołałbych (...) „Czterdzieści dni nie wynidą, a Niniwe abo to królestwo wasze upadnie” — Jon 3–4. [przypis edytorski]
734. Posyłał Pan Bóg posły swoje do nich, rano wstając i co dzień upominając... — 2 Krn 36, 15–16. [przypis edytorski]