745. Jako Niniwczykowie od zapadnienia [się wyprosili] — zob. Jon 3, 4–10. [przypis edytorski]
746. choć mu powiedziano: „Rozpraw dom swój; bo już umrzesz... — zob. Iz 38, 1–6. [przypis edytorski]
747. Już wszytko dobrze, co Pan Bóg uczyni, choć nas tak srogo pokarze i pogubi; jednak proszę, aby był pokój za dni moich, abych ja na to nie patrzył — parafraza Iz 39, 8 na podst. Wulgaty, z wtrąceniem. [przypis edytorski]
748. Ja zatwardzę serce jego, iż nie usłucha ani prawej pokuty czynić będzie — por. Wj 10, 1; dodana druga część zdania. [przypis edytorski]
749. Posłał mię Pan Bóg, abych wam zgubę waszę, jako słyszycie, opowiadał.... — Jr 18, 11–12, z dodaną zapowiedzią warunkowego odstąpienia od kary. [przypis edytorski]
750. Mówić będę przeciw narodowi i królestwu, abych je wykorzenił, skaził i rozproszył... — por. Jr 18, 7–8. [przypis edytorski]
751. Ożywi nas i po dwu dniu, i trzeciego dnia wzbudzi nas — Oz 6, 3. [przypis edytorski]
752. A któż Tobie podobny Panie (...) znosisz nieprawości i mijasz grzech tych ostatków ludu twego... — Mi 7, 18–19. [przypis edytorski]