115. odniesienie (daw.) — doniesienie, donos. [przypis edytorski]
116. Duch ś. karności ucieka od obłudnego — Mdr 1, 5. [przypis edytorski]
117. mądrości, która z góry jest, iż jest bez obłudności — w Jk 3, 17. [przypis edytorski]
118. Biada temu, który jest malutkiego serca i ust złośliwych, który dwiema drogami chodzi — Syr 2, 12. [przypis edytorski]
119. Kto idzie prosto, ten idzie beśpieczno — Prz 10, 9. [przypis edytorski]
120. jako Pan nasz nauczyć raczył: abyśmy nikogoż nie oszukiwali, jako prości i uprzejmi, a sami się też oszukać nie dali, jako mądrzy i ostrożni — rozwinięcie tematu Mt 10, 16 (w tłum. Wujka: „Oto ja was posyłam jako owce między wilki. Bądźcież tedy mądremi jako wężowie, a prostemi jako gołębice”). [przypis edytorski]
121. Mąż prosty i prawy, i Boga się bojący, a od złego odstępujący — Hi 1, 1. [przypis edytorski]
122. odmiatanie (daw.) — wzgardzanie, odtrącanie. [przypis edytorski]
123. sprawy pożytków pospolitych — interesy publiczne. [przypis edytorski]
124. Do was, królowie, mówię, abyście się uczyli mądrości, a nie ginęli — Mdr 6, 10 wg Wulgaty (w BT: Mdr 6, 9). [przypis edytorski]