135. concilium (łac.) — zebranie, zgromadzenie; tu: zebranie apostołów, tzw. sobór jerozolimski (Dz 15, 6n). [przypis edytorski]
136. koncylium (daw., z łac.) — sobór. [przypis edytorski]
137. Tak się Duchowi ś. podoba i nam — Dz 15, 28. [przypis edytorski]
138. Mądry serce swoje podał na rane wstawanie do Pana Boga, który go stworzył... — Syr 39, 6–10 wg Wulgaty. [przypis edytorski]
139. ostatek (daw.) — tu: reszta, pozostali. [przypis edytorski]
140. Wierny Pan Bóg w słowach swoich i święty we wszytkich sprawach swoich — Ps 144, 13. [przypis edytorski]
141. przebrać (daw.) — wybrać do dna, wyczerpać. [przypis edytorski]
142. przesięgać (daw.) — przekraczać. [przypis edytorski]
143. acześ — acz jesteś; chociaż jesteś. [przypis edytorski]
144. doktor — tu: teolog. [przypis edytorski]