155. łacny (daw.) — łatwy. [przypis edytorski]
156. tuszyć (daw.) — spodziewać się. [przypis edytorski]
157. przysada (daw.) — przywara, wada; zbędny dodatek. [przypis edytorski]
158. pogotowiu (daw.) — zwłaszcza, tym bardziej. [przypis edytorski]
159. jachać (daw.) — jechać. [przypis edytorski]
160. Ujrzawszy lud wielki, użalił się nad nimi, bo byli strapieni i leżący (...), jako owce nie mające pasterza — Mt 9, 36. [przypis edytorski]
161. A jeszcze więtszą miłość pokazał, gdy zdrowie i żywot swój dał (...) aby każdy, kto weń wierzy, nie ginął, ale miał żywot wieczny. — por. J 3, 16. [przypis edytorski]
162. wy, które Pismo bogami zowie — w Ps 81, 6; cytowane w J 10, 34. [przypis edytorski]
163. własny (daw.) — właściwy. [przypis edytorski]
164. Oczy wszystkiego stworzenia patrzą na cię, Panie, a ty im dajesz pokarm ich czasów swoich: gdy ty dajesz i sypiesz, oni zbierają, gdy otworzysz rękę twoję, wszytkiego dobra pełno jest — por. Ps 103, 27–28. [przypis edytorski]