185. krócić (daw.) — poskramiać, ograniczać. [przypis edytorski]
186. wczas (daw.) — odpoczynek, świętowanie. [przypis edytorski]
187. samodział — tkanina wełniana lub lniana, tkana na ręcznym warsztacie. [przypis edytorski]
188. miasto (daw.) — zamiast. [przypis edytorski]
189. okwitość (daw.) — obfitość. [przypis edytorski]
190. Potwierdził zamki wrót granic twoich i błogosławił Pan Bóg synom twoim... — Ps 147, 13–14. [przypis edytorski]
191. Asa (zm. ok. 870 p.n.e.) — król Judy z dynastii Dawida. [przypis edytorski]
192. Pobudował mocne miasta, bo za czasów jego wojny nie powstawały, gdy Pan Bóg pokój dawał... — 2 Krn 14, 7 wg Wulgaty (w BT: 2 Krn 14, 6). [przypis edytorski]
193. gnoj a. gnój (daw.) — tu: plugastwo, nieczystość. [przypis edytorski]
194. Kto zdrowie swoje miłuje, traci je. A kto je utraca, najduje je — wg wskazania w źródle na marginesie: J 12, 25, jednak w tłum. Wujka werset ten brzmi: „Kto miłuje duszę swą, traci ją, a kto nienawidzi dusze swojej na tym świecie, ku wiecznemu żywotowi strzeże jej”; cytat zapewne wymieszany z Mt 10, 39: „Kto nalazł duszę swoję, straci ją; a kto by utracił duszę swą dla mnie, najdzie ją”. [przypis edytorski]