315. mularz (daw.) — murarz. [przypis edytorski]
316. ocieszywać (daw.) — ociosywać. [przypis edytorski]
317. ugadzanie (daw.) — tu: ustępowanie. [przypis edytorski]
318. jeden drugiego ciężar noś — Ga 6, 2. [przypis edytorski]
319. wdzięczność (daw.) — tu: wdzięk, piękno. [przypis edytorski]
320. kantor (daw.) — śpiewak kościelny; przodownik chóru kościelnego lub muzyk prowadzący taki chór. [przypis edytorski]
321. Jako rózga od drzewa odcięta wnet umiera — por. J 15,6. [przypis edytorski]
322. kto braterstwa, jako Apostoł upomina, nie miłuje — por. 1 P 3, 8. [przypis edytorski]
323. Scytowie — koczownicze ludy irańskie zamieszkujące w starożytności stepy środkowej Eurazji, na płn. i wsch. od Morza Czarnego. [przypis edytorski]
324. Poganie piszą, iż Sylvius Scyta testament taki synom czynił: podał kupę strzał związanych i łamać je każdemu synowi kazał; czego gdy uczynić nie mogli, on pojedynkiem każdą sam przełomił — Plutarch, Powiedzenia królów i wodzów, gdzie jednak król Scytów ma na imię Skiluros (a. Scylurus, II w. p.n.e., władca scytyjskiego państwa na Krymie), a nie Sylvius. [przypis edytorski]