Gorgiasz: Co, Sokratesie?
Sokrates: Na pytanie przecież jakoś nie bardzo odpowiedział.
Gorgiasz: A, to ty go zapytaj, jeśli chcesz.
Sokrates: Nie; jeślibyś ty sam był łaskaw odpowiedzieć, to o wiele chętniej ciebie. Bo Polos, widzę, nawet z tego, co teraz powiedział, więcej się zajmował tak zwaną sztuką wymowy niż dyskusji.
Polos: Cóż znowu, Sokratesie?
Sokrates: Dlatego, Polosie, że kiedy cię Chajrefon zapytał, której sztuki mistrzem jest Gorgiasz, ty chwalisz jego sztukę, jak gdyby ją ktoś ganił, a która to jest, nie odpowiedziałeś.
Polos: Więc nie odpowiedziałem, że jest najpiękniejsza?
Sokrates: Ależ tak; tylko nikt cię nie pytał, jaka jest sztuka Gorgiasza, tylko która to jest i kim potrzeba nazywać Gorgiasza. Tak jak przedtem ci to poddawał Chajrefon i odpowiadałeś mu dobrze i krótko, tak i teraz powiedz, co to za sztuka i kim mamy nazywać Gorgiasza? A lepiej, Gorgiaszu, sam nam powiedz, kim ciebie trzeba nazywać, jako iż mistrzem jesteś której sztuki?
Gorgiasz: Wymowy, Sokratesie.
Sokrates: Więc mówcą należy cię nazywać?