Menon: Tak.
Sokrates: Ale zgodziliśmy się, że nie istnieją jej nauczyciele.
Menon: Jest tak.
Sokrates: Zgodziliśmy się więc, że ani się jej uczyć nie można, ani też ona nie jest rozumem.
Menon: Owszem.
Sokrates: Ale zgadzamy się przecież, że ona jest dobrem?
Menon: Tak.
Sokrates: I że pożyteczne i dobre jest to, co prowadzi słusznie.
Menon: Tak jest.
Sokrates: A słusznie prowadzić potrafią jedynie tylko te dwie rzeczy: sąd prawdziwy i wiedza, i człowiek, który je posiada, prowadzi się dobrze. To, co los nadarza, tym człowiek kierować nie może, a czym się człowiek kieruje do tego, co słuszne — to tylko te dwie rzeczy: sąd prawdziwy i wiedza.