— Zatem nie będziemy żywili tych, którzy robią trójkąty194 i pektidy195, i wszystkie instrumenty wielostrunne i panharmoniczne196?
— Widać, że nie.
— No cóż? A tych, co robią flety albo grają na fletach, przyjmiesz do państwa? Czyż nie to jest instrument najobfitszy w struny, a te narzędzia panharmoniczne, czy to nie jest naśladowanie fletu?
— Jasna rzecz — powiada.
— Więc ci zostaje — dodałem — lira i kitara197, i te się przydadzą w mieście. A znowu na wsi pastuchom przydałaby się jakaś pozytywka.
— Tak nam — powiada — wynika z rozważań.
— Więc my, przyjacielu, nic nowego nie robimy — mówię — kiedy rozsądzamy dawny spór i przyznajemy pierwszeństwo Apollinowi i muzycznym narzędziom Apollina przed Marsjaszem198 i jego instrumentami.
— Na Zeusa — powiada — nie wydaje mi się.
— Ale, na psa — dodałem — nie zauważyliśmy, żeśmy znowu oczyścili miasto, które nam niedawno zaczęło puchnąć od zbytku. Takeśmy mówili.
— To rozwaga z naszej strony — powiada.