— Więc cóż? A czy będzie istniało coś jego albo dla niego, albo coś, albo to, albo tego, albo innego, albo dla innego, albo kiedyś, albo potem, albo teraz, albo wiedza, albo mniemanie, albo spostrzeżenie, albo ścisłe ujęcie, albo nazwa, albo jakikolwiek inny przedmiot w związku z tym, czego nie ma?
— Nie będzie.
— W ten sposób Jedno nieistniejące nie przedstawia się w żaden sposób.
— No tak się zdaje przecież, że nie przedstawia się w żaden sposób.
XXVI. — A jeszcze, powiedzmy, Jedno, jeśli nie istnieje, co musi dziać się z innymi rzeczami.
— No, powiedzmy.
— Otóż one muszą być inne. Bo jeżeli nawet nie są inne, to nie mówiłoby się o tych innych.
— Tak jest.
— A skoro się mówi o innych, to te inne są różne. Czy nie to samo nazywasz innym i różnym?
— No tak.