— Ale zarazem ani dłuższego czasu od siebie nie zajmować, ani krótszego, tylko równy czas, tak samo, i być, i powstawać, i powstać kiedyś, i istnieć.
— Konieczne i to.
— Zatem zdaje się, że to musi tak być, że cokolwiek istnieje w czasie i uczestniczy w nim, każde takie coś musi mieć ten sam wiek, co go ma, i musi stawać się zarazem starsze i młodsze od siebie samego.
— Gotowo tak być.
— A to Jedno takich znamion wcale nie posiada.
— No, nie posiada.
— Zatem ono też nie uczestniczy w czasie i nie istnieje w żadnym czasie.
— No nie przecież — sam rozum dyktuje.
— Więc cóż? Te słowa: „było” i „stało się”, i „powstawało”, czy te słowa nie zdają się oznaczać uczestniczenia w czasie czegoś, co się stało kiedyś?
— I bardzo.