Młodszy Sokrates: Tak jest.
Gość: Więc oprócz tych, trzeba się spodziewać, że jeszcze i te umiejętności, które wykonują narzędzia niezbędne przy robocie tkackiej, zgłoszą swoją pretensję do tego, że są współczynnikami wszelkiego wyrobu tkackiego.
Młodszy Sokrates: Zupełnie słusznie.
Gość: Więc czy nasze określenie tej części sztuki tkackiej, którąśmy sobie obrali, będzie dostatecznie ścisłe, jeżeli ją przyjmiemy jako najpiękniejszą i największą spośród umiejętności troszczących się o odzież wełnianą? Czy też byłoby to pewne powiedzenie prawdziwe, ale niejasne i niedoskonałe, zanim i tych wszystkich umiejętności nie oddzielimy od niej?
Młodszy Sokrates: Słusznie.
XXIII. Gość: Więc teraz zróbmy to, co mówimy, aby się nam tok myśli posunął o dalszy krok naprzód. Nieprawdaż?
Młodszy Sokrates: Jakżeby nie?
Gość: Więc naprzód zobaczymy dwie umiejętności w związku ze wszystkim, co się robi.
Młodszy Sokrates: Które?
Gość: Jedna jest współczynnikiem powstawania, a druga samą przyczyną.