„Tylko człowiek płytki nie ma żadnej korzyści z miłości, gdyż nie znajduje w niej nic innego jak trochę rozkoszy i bólu. Uległ on gminnemu obłędowi i pragnie zaspokoić żądze w obłokach”.
„Bywają inni kochankowie, których miłość podnosi w obłoki i pozwala im oglądać piękno odwieczne. Zapał miłosny staje się narzędziem ich duszy i rozpala ich myśli”.
Oto krótki dialog z rozprawy Plutarcha o miłości:
„Czy mężczyzna zakocha się równie łatwo w chłopcu, jak i w kobiecie?”
„Gdzie jest piękno, tam jestem obojnaczy” (obupłciowy).
Skoro źródłem miłości jest piękno, a celem jej wzniesienie się — w takim razie nie odróżnia filozof między miłością dla kobiet a do chłopców.
„W kochaniu jest tyle godności i wyrozumienia, że zakochani, nawet bezwstydni rozpustnicy, wyzbywają się czasami nachalności i rozwiązłego języka. Pod wpływem miłości stają się nagle pokorni i nieśmiali w ruchach”.
„Piękność godnych kobiet nie znika z pojawieniem się zmarszczek”.
Zalecenia małżeńskie
Plutarch życzy szczęścia Pollianosowi i Eurydyce.