— Ach... mężczyźni... — odrzekłam. — Wy jesteście zazwyczaj odważni tylko wobec żon waszych!
Spojrzał na mnie poważnie i powiedział:
— Masz słuszność! Jesteśmy niesłychanie zarozumiali i próżni.
Spłoszyłam tę jego powagę śmiechem:
— Czy pewny jesteś, że w próżności mężczyźni mogą prześcignąć kobiety?
Gdy zjawił się dada, powiedziałam mu:
— Kochany bracie. To lekarstwo, które zapisał twój lekarz, byłoby mi bardzo dobrze zrobiło, ale stało się, że przez omyłkę zamieniłam flaszki i miksturę przeznaczoną do picia przykładałam do oczu. To pogorszyło tak bardzo mój stan, że teraz konieczna jest operacja.
Dada odparł:
— Nie przychodziłem do ciebie, gdyż leczył cię mąż!
— Nie — zawołałam. — Sama kurowałam się potajemnie lekarstwami, które mi zapisał twój lekarz.