320. odi te, qui bellus es, Sabelle — nienawidzę cię, Sabellusie, ponieważ jesteś piękny (cytat z Epigramatów Marcjalisa XII, 39). [przypis edytorski]
321. garłacz — odprzodowa broń palna o lufie rozszerzonej u wylotu. [przypis edytorski]
322. wrzeciądz — okucie budowlane, zamknięcie drzwi lub bramy, element w formie sztaby (a. płaskownika) z otworem, współpracujący ze skoblem i służący wraz z nim do mocowania kłódki. [przypis edytorski]
323. aść (daw.) — skrót od: wasza miłość pan, waszmość pan, waść; starop. potoczny zwrot grzecznościowy. [przypis edytorski]
324. współpowietnik — mieszkaniec tego samego powiatu. [przypis edytorski]
325. aściny (daw.) — skrót od: waszmościny (waszej miłości pana, waszmości pana); przymiotnik od starop. potocznego zwrotu grzecznościowego. [przypis edytorski]
326. zasromany (daw.) — zawstydzony. [przypis edytorski]
327. X. A. — Książę Argyle. [przypis autorski]
328. timeo qui nocuere deos (łac.) — obawiam się tego, kto szkodzi bogom (Owidusz, Tristia I, 1). [przypis edytorski]
329. zbyteczna — daw. forma; dziś znaczenie: zbyteczne jest, aby. [przypis edytorski]