— Przedewszystkiem przekupiłeś pan służącą, umieszczając na jej miejscu szpiega swojego, którego przemyciłeś pan oczywiście do domu. Skutkiem tego nie mogła przyjąć zpowrotem dawnej służącej i z trudem zaledwo znalazła inną.
— Dając przyrzeczenie, nie mogłem przewidzieć okoliczności, jakie zajdą.
— Słusznie, ale ja to przewidziałem i powiedziałem panu. Przez to przyrzeczenie nic pan nie mogłeś zyskać, a odwiedziny musiały tylko stwierdzić to, com powiedział.
— Bardzo mi przykro i obiecuję, że już nie zgrzeszę.
— Zgrzeszyłeś pan znowu, Mr. Barnes.
— Jakto?
— Miss Remsen nie może się ruszyć z domu, nie będąc tropioną przez szpiegów pańskich.
Barnes zagryzł gniewnie usta, wobec tej znajomości wszystkich poczynań swoich.
— Tym razem nie masz pan racji! — rzekł bez wahania. — Przyrzekłem nie napastować Miss Remsen w związku z wiadomą sprawą, atoli śledztwo moje dotyczy czegoś całkiem innego.
— Czegóż to?