87. nadgroda (daw.) — dziś popr.: nagroda. [przypis edytorski]
88. tęż — tu: B. zaimka wskazującego ta połączony z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż; znaczenie: tę właśnie. [przypis edytorski]
89. równiem — przykład konstrukcji z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: równie [jeste]m. [przypis edytorski]
90. wolnie (daw.) — według własnej woli; swobodnie. [przypis edytorski]
91. dojemny (daw.) — dojmujący, dotkliwy. [przypis edytorski]
92. folga (daw.) — ulga, odpoczynek. [przypis edytorski]
93. przeto (daw.) — więc, zatem. [przypis edytorski]
94. Byron, George Gordon (1788–1824) — czołowy angielski poeta i dramaturg okresu wczesnego romantyzmu. [przypis edytorski]
95. der Geist, der stets verneint (niem.) — duchem, który wciąż zaprzecza (słowa Mefistofelesa z dramatu Goethego Faust, część pierwsza, w. 1338, scena w pracowni, tłum. E. Zegadłowicz). [przypis edytorski]
96. manicheizm — powstała w III w. w Persji uniwersalistyczna religia dualistyczna, silnie zwalczana przez chrześcijan i kapłanów zoroastryjskich; później epitetu „manicheizm” używano w chrześcijaństwie pod adresem różnych poglądów dualistycznych. [przypis edytorski]