a tak zimny jak serce Lalusi!
(La-Ia-la-lalalala! Lalusi!)
I rzuciłem Brytanię, i rzuciłem Pont,
i rzuciłem w Rzymie spokojny kąt —
(Z głosu śpiewaka nie znać było, by się zbyt głęboko przejmował tymi stratami):
urojonej ufając pokusie!
I rzuciłem też Galię... Lecz największy błąd,
że rzuciłem... rzuciłem Lalusię!
(La-la-la! La-la-la! Lalage! Lalage!
Lalala-lalalala! Lalusię! )