D bodaj z jakiejś skorupki muszlowej — przodem na zewnątrz.
E jest ze zwitka srebrnego drutu.
F jest złamane, lecz pozostał z niego szczątek rogu jeleniego.
G namalowano czarno na kawałku drewna. (Paciorek po G jest muszelką, a nie paciorkiem glinianym. Nie wiem, dlaczego tak zrobiono).
H jest z dużej, brunatnej, drogocennej muszli.
I jest z wewnętrznej części podłużnej konchy178, wyszlifowanej ręcznie. (Tegumai potrzebował aż trzech miesięcy, żeby ją wyszlifować).
J ma kształt rybiego ościenia179, wyrzezanego180 z masy perłowej.
L wyobraża przełamaną włócznię srebrną. (Po J powinno owszem następować K; jednak naszyjnik uległ kiedyś uszkodzeniu i naprawiono go błędnie).
K jest z cienkiej płytki kościanej181, pogryzmolonej i sczerniałej182.
M wyryto na wyblakłej, szarej muszli.