Tylu klęskami ciężarne,

Biada mi!

Biada mi! — jakże po równo w niedoli

Rany i pamięć mych czynów mnie boli.

CHÓR

Nie dziw, że pośród tak ogromnej męki

Podwójnie cierpisz, zdwojone ślesz jęki.

EDYP

O przyjacielu!

Tyś jeden nie ustał w ochocie,