II POTWÓR-BUBEK
Janulko, kocham cię.
JANULKA
Ja ciebie także.
Zarzuca mu ręce na szyję.
II POTWÓR-BUBEK
Nie będziemy nic o tym mówić, bo i my, i wszyscy inni znają to ze wszystkich sztuk realistycznych: francuskich, niemieckich, holenderskich, polskich, a nawet litewskich i rumuńskich — a także z powieści.
JANULKA
Ach — po cóż o tym mówić? To samo przez się się rozumie. Tylko że ja nie mam serca: kocham rozumowo. Wielki Mistrz wygryzł mi serce swoją dialektyką.