106. Jamszczyk nie goni łoszadiej, nam niekuda bolsze spieszyt’ — tytuł i zarazem refren niezwykle popularnego przed rewolucją w Rosji romansu z 1905 r., ze słowami Nikołaja von Rittera do muzyki Jakowa Feldmana:

Как грустно, туманно кругом,

Тосклив, безотраден мой путь,

А прошлое кажется сном,

Томит наболевшую грудь!

Ямщик, не гони лошадей!

Мне некуда больше спешить,

Мне некого больше любить,

Ямщик, не гони лошадей!

Как жажду средь мрачных равнин