PRIAM
Za tobą rumaka wywiodą.
A gdy uświęcim się zgodą
z Bogiem morskiej rozległej topieli,
wtedy rzekę losom: niech płyną.
I nie zadrżę w mym sercu trwogą,
choć i syny moje poginą.
Czyniłem, co czynić mogą
ludzie — błądziłem ludzką przewiną.
Możem zbyt ufność położył