Przystaje i czeka.
Zdaje się zawiedziona.
Jakże się dziwno uśmiecha.
Snadź nie wie, że kochanek jej kona.
2 CHÓR
Tu idzie — nie widzi trupa.
1 CHÓR
Postrzegła — ze wstrętem się cofa.
2 CHÓR
Znika za węgłem słupa.
Przystaje i czeka.
Zdaje się zawiedziona.
Jakże się dziwno uśmiecha.
Snadź nie wie, że kochanek jej kona.
Tu idzie — nie widzi trupa.
Postrzegła — ze wstrętem się cofa.
Znika za węgłem słupa.