Prze479 szalony.
KSIĄDZ
Potępiony! potępiony!
Chłopi go puszczają. — staje obłędny na środku, nagle zwraca się w stronę gościńca, pędem wybiega.
CHÓR
Iskrami w ślipia miota!
Strzyga, Strzyga, wieś spali!
MŁODA
Z płomieni Rajskie Wrota!
Ciesz się Boże ogniami.